by Test Test Test Test

Certyfikat GMP+ dla Agrowis Sp. z o.o.

Mamy wielką przyjemność poinformować Państwa, iż firma Agrowis Sp. z o.o. opracowała, wdrożyła i utrzymuje system bezpieczeństwa pasz zgodnie z wymaganiami norm standardu GMP+. Powyższy fakt potwierdza uzyskanie przez firmę certyfikatu „GMP+ B3 Handel, skup i magazynowanie pasz” w zakresie handlu i magazynowania mieszanek paszowych, materiałów paszowych oraz premiksów.

Ważność niniejszego certyfikatu upływa 04-03-2021 roku.

Czyatj dalej

by Test Test Test Test

Trioplus – Pomoc wyrażona kolorami!

Jednym z najważniejszych czynników decydującym o wyprodukowaniu sianokiszonek najwyższej jakości jest właściwy wybór foli do zabezpieczenia zakiszanego materiału. Trioplus 1900 to nowoczesna balotowa folia rolnicza o wysokiej wydajności zapewniająca długą i bezproblemową pracę w terenie.

Oprócz oczywistych zalet folii, które każdy użytkownik może stwierdzić i ocenić osobiście, Trioplus 1900 oferuje coś więcej. Kupując kolorową limitowaną edycję foli charytatywnej wspierasz fundacje zajmujące się pomocą w walce z chorobami nowotworowymi. Czyatj dalej

by Test Test Test Test

Mammitop – naturalnie na zapalenie wymion!

Stany zapalne wymion uważane są za jedną z najważniejszych chorób w produkcji mleka. Straty wywołane tylko przez tą dolegliwość szacuje się na 155 euro/krowę/rok w USA i Kanadzie oraz na 193 euro/ krowę w Holandii.  Warto zauważyć, iż około 70% tych strat pochodzi z postaci subklinicznej mastitis. Subkliniczna mastitis oznacza stan bez wyraźnych objawów choroby, kliniczna jej postać natomiast   uwidacznia się objawami w postaci obrzęku lub stwardnienia chorych ćwiartek wymienia i zmian  w mleku widocznych „gołym okiem”.

Formuła bolusa Mammitop została opracowana na podstawie kilkuletnich badań jako środka zapobiegawczego subklinicznej postaci mastitis. Ponieważ przyczyny klinicznego mastitis są liczne i niektóre typy zapalenia wymion są oporne nawet na tradycyjną antybiotykoterapię, Mammitop należy traktować jako środek profilaktyczny a nie leczniczy w zwalczaniu subklinicznej mastitis w  gospodarstwach wysokomlecznych.

Siła działania Mammitop opiera się na wyilozowanych z ekstraktów czosnku molekułach: PTS (dipropylosulfonian) i PTSO (dipropylotiosulfonian). Zarówno PTO, jak i PTSO posiada wysokie właściwości  zdrowotne porównywalne z Allicyną, ale w przeciwieństwie do Allicyny cząstki te są stabilne nawet w wyższych temperaturach.  W połączeniu z wyciągami z ekstraktów z goździka i eukaliptusa posiadają silne działanie antybakteryjne i antyseptyczne przeciw szerokiemu spektrum bakterii : Staphylococcus aureus, Streptococcus uberis lub Escherichia coli.

Naturalne substancje czynne obecne w Mammitop  (w przeciwieństwie do klasycznych antybiotyków) nie ulegają oporności i działają na większość bakterii gram + i gram -. Silny efekt przeciwzapalny wywołuje  impuls do szybkiej odbudowy tkanki wymienia podczas i po zakażeniu. Mammitop pozwala  zwiększyć odporność zwierząt, poprawić stan zdrowia wymion oraz zwiększyć produkcję mleka co przekłada się bezpośrednio na przychody hodowcy.

Stosowanie Mammitop nie wymaga żadnego okresu karencji, nie pozostawia żadnych pozostałości w mleku lub mięsie. Wśród próbek mleka pobranych od tysięcy krów  nie stwierdzono ani jednego przypadku zapachu i smaku czosnku lub innego komponentu. Po zastosowaniu Mammitop liczba komórek somatycznych wyraźnie spada i w 80 % przypadków nie dochodzi do powstania klinicznej postaci zapalania. Czy w tym przypadku antybiotyki działają lepiej???

by Test Test Test Test

Kukurydza – nawożenie dolistne!

Kukurydza jest rośliną, która na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat znacząco powiększyła swój udział w strukturze zasiewów. Wzrost powierzchni uprawy i oczekiwanie coraz wyższych wydajności powoduje wzrost nakładów na jej produkcję oraz doskonalenie technologii produkcji tej rośliny. Dominującym kierunkiem wykorzystania potencjału plonowania kukurydzy jest kierunek paszowy: zarówno kiszonka z całych roślin jak i ziarno na cele paszowe (w tym kiszone na mokro). Oprócz tego jest to również roślina, której ziarno wykorzystywane jest w produkcji spożywczej (mąka, płatki), do produkcji alkoholu, oraz do produkcji biogazu (całe rośliny).

Jest to roślina, która produkuje bardzo dużą masę z jednostki powierzchni sięgającą 50 – 65t/ha. Tak duża produkcja wymusza proporcjonalnie dużą akumulację składników, czyli mówiąc wprost wymaga dość wysokiego nawożenia mineralnego. Z plonem 1 t ziarna i odpowiednią ilością słomy przeciętnie pobiera: 30 kg azotu (N), 12 kg fosforu (P2O5), 30 kg potasu (K2O), 10 kg wapnia (CaO), 10 kg magnezu (MgO), 4 kg siarki (S) lub w przeliczeniu na SO3 – 10 kg oraz 11 g boru (B), 14 g miedzi (Cu), 110 g manganu (Mn), 0,9 g molibdenu (Mo) i 85 g cynku (Zn). Wykazuje dużą wrażliwość na niedobór cynku oraz średnią na niedobór boru, manganu i miedzi. Pobiera około dwukrotnie więcej wapnia oraz 2 – 3  krotnie więcej magnezu i boru jak pozostałe zboża.

Kukurydza bardzo dobrze wykorzystuje nawożenie organiczne, więc przy jej uprawie można stosować obornik lub gnojowicę. Składniki wnoszone w tych nawozach należy proporcjonalnie do ich wykorzystania w pierwszym roku, uwzględnić w bilansie nawożenia kukurydzy.

Do najważniejszych składników pokarmowych zarówno w kukurydzy przeznaczonej na ziarno jak i kiszonkę należą takie makroskładniki jak fosfor i potas. Braki tych składników konsekwentnie wpływają na spadek plonu oraz jego jakości. Momentem kluczowym w uprawie kukurydzy jest faza 4 – 6 liści. Jest to okres w którym kukurydza wytwarza zawiązek kolby. Deficyt składników pokarmowych w tym okresie (choćby ukryty) zawsze powoduje spadek plonu poprzez ograniczanie już na stracie liczby rzędów w kolbie czy też liczby ziarniaków w rzędach. Stąd okres ten jest najistotniejszym momentem stosowania dokarmiania dolistnego. Znakomitym rozwiązaniem na ten czas jest nawóz Kukurydza Forte w dawce 3kg/ha. Nawóz ten zawiera  wysoką koncentrację fosforu i potasu oraz dwóch kluczowych dla kukurydzy mikroelementów: cynku i boru. Zabieg nawozem Kukurydza Forte powtarzamy w fazie 8 – 10 liści, czyli w momencie kiedy po raz ostatni możemy bez szkody dla roślin wjechać na plantację.

Nie należy czekać na wystąpienie pierwszych objawów niedoboru składników. Nawożenie interwencyjne zawsze skutkuje bowiem spadkiem plonu.

by Test Test Test Test

Pasze objętościowe i ich znaczenie w żywieniu krów

Wszystko co chcielibyście wiedzieć na temat kiszonki z kukurydzy

Pasze objętościowe powinny stanowić ponad 50 % udziału w dawce pokarmowej dla krów mlecznych. Idealnym, akademickim wręcz układem/proporcją jest stosunek 60:40 (tj. pasze objętościowe:pasze treściwe). Dlaczego zatem czasem zdarza się, że stosunki te są zachwiane? Dlaczego niektórzy producenci mleka muszą używać więcej pasz treściwych od innych? Tajemnica produkcji mleka skrywa w sobie wiele aspektów, a jedną z nich jest na pewno produkcja pasz objętościowych.

Królowa kiszonek

Kiszonka z kukurydzy przez wielu określana jest jako królowa wśród kiszonek i bez wątpienia tak jest. Wynika to zarówno z rozwiniętej technologii zbioru jak i jej zdolności do łatwego kiszenia. Kiszonka z kukurydzy jest paszą objętościową o charakterze energetycznym, której zawartość skrobi wacha się między 30 do 40% w suchej masie. Wpływ na zawartość skrobi w kiszonce z kukurydzy mają m.im.: odmiana, faza zbioru oraz długość cięcia. Tą ostatnią możemy modyfikować skład kiszonki w momencie, kiedy w danym roku wiemy, że będzie urodzaj, a wyższe cięcie spowoduje wzrost % skrobi do 5%. Warto zawsze zastanowić się czy warto to robić. Innym źródłem energii w kiszonce z kukurydzy jest strawny NDF. Im większa jest jego zawartość w paszy tym większa jest ilość bezpiecznej energii. Bezpiecznej, pod względem zagrożenia subkliniczną kwasicą żwacza. Osobiście uważam, że najlepiej jest znaleźć kompromis pomiędzy zawartością skrobi, a włókna i zebrać ją w fazie najodpowiedniejszej dla obu parametrów. Oprócz parametrów energetycznych kiszonka z kukurydzy wprowadza do dawki pokarmowej również białko, którego jest przeważnie 6-10% w suchej masie. Aby zwiększyć ilość białka w kiszonce z kukurydzy niektórzy producenci podczas procesu zakiszania i ubijania materiału dodają mocznik paszowy, co jest ciekawym sposobem zwiększenia ilości tego składnika pokarmowego.

Konserwanty

Wiele osób zadaje pytanie dotyczące konserwantów podczas kiszenia zielonki z kukurydzy. Czy i jak dodawać? Na rynku można podzielić tzw. zakiszacze na homofermentatywne oraz heterofermentatywne. Różnica między nimi polega na kierunku fermentacji. Wynikiem fermentacji bakterii homofermantatywnych będzie tylko kwas mlekowy, z kolei heterofermentatywncyh kwas mlekowy oraz octowy. W praktyce ten drugi kwas stabilizuje temperaturę kiszonek. Stabilizuje temperaturę kiszonek, tzn. może zabezpieczać przed rozkładem tlenowym, co znaczy że przydaje się głównie latem. Gdybym miał wybierać i miał do dyspozycji 2 pryzmy kiszonki z kukurydzy, z której jedną otwierałbym w okresie zimowym, a następną w okresie letnim…To inokulant heterofermentatywny trafiłby tylko do „kiszonki letniej”, a do kiszonki zimowej nie użyłbym niczego z uwagi na naturalną ilość cukru jaka znajduje się w kiszonce z kukurydzy. Pamiętajmy, że w sytuacji gdy chcemy kiszonkę z kukurydzy otwierać bardzo wcześnie tj. ok. 3 tygodnia po zamknięciu silosu (czego odradzam), najlepszym rozwiązaniem będzie użycie do zakiszenia płynnych kwasów organicznych które nie wymagają czekania na produkcje kwasu mlekowego itp.

Sucha masa

Najprostszy parametr do obliczenia nawet w warunkach domowych, a jakże istotny. Sucha masa i jej wzrost tzn. tempo oddawania wody przez roślinę wynosi od 0,5% do 1% na dzień. Sucha masa będzie miała istotny wpływ na zdolność zakiszania oraz strawność skrobi i NDF. Optymalna sucha masa dla kiszonki z kukurydzy wynosi 30-35%. Przy materiale >35% suchej masy będziemy spotykać się gorszą strawnością skrobi i niestety z gorszym ubiciem materiału (mniejsza gęstość ma m3).

 

Co z tą strukturą?

Przy temacie kiszonki z kukurydzy w żywieniu krów mlecznych należy podkreślić szalenie ważną rzecz. Kiszonka z kukurydzy MOŻE stanowić źródło fizycznie efektywnego NDF’u. Oznacza to, że w praktyce osiągnąć możemy uzyskać pasze idealną, która jest źródłem doskonałej jakości energii oraz włókna pobudzającego zwierzęta do przeżuwania. W jaki sposób to osiągnąć? Długość cięcia sieczki ze słomy ma tu kluczowe znaczenie. Osobiście jestem zwolennikiem długiej sieczki z kukurydzy tj. 20 mm a nawet do 25 mm. Niestety aby ten świat był idealny musimy spełnić następujące warunki, a o jednym z nich było już dziś wspominane. Pierwszy to sucha masa (30-35%). Niestety przy wysokiej suchej masie i długiej sieczce z kukurydzy podczas ubijania materiał będzie zbyt mocno pracował i będą spore problemy z ubiciem. Drugi z warunków to rozbicie ziarniaka. Problem coraz częściej poruszany, czyli strawność skrobi w jelicie i jak ją zwiększyć? Szacuje się, że optymalna zawartość skrobi w kale nie powinna być większa niż 3%. Każda wartość powyżej tej wielkości będzie miała swoje konsekwencje w obniżonej produkcji mleka. Jakie wartości rekomendowane powinniśmy przyjąć? Według najnowszych badań i wielu doświadczeń terenowych rozmiar ziarniaka kukurydzy w kiszonce powinien mieć nie więcej jak 4,7 mm a ilość tak sprocesowanych ziaren powinna stanowić > 70% puli wszystkich ziaren.

 

Ograniczenia?

Kiszonka z kukurydzy jest doskonałą paszą objętościową. Czy zatem należy podawać ją wszystkim grupą technologicznym do woli? Czy są ograniczenia? Niestety tak doskonała pasza jak kiszonka z kukurydzy ma również swoje minusy. Spora pula energii w kiszonce z kukurydzy może powodować problemy z uzyskaniem odpowiedniej kondycji zwierząt. W praktyce unikałbym nadmiernych ilości kiszonki z kukurydzy w żywieniu jałówek hodowlanych oraz w okresie zasuszenia właściwego. Namawiam zawsze do kontorlowania pasz objętościowych ponieważ różnice między zbiorami, polami i latami są spore. Czasem trafia nam się kiszonka z 38% zawartością skrobi, a może zdarzyć się i 25% zawartość skrobi w suchej masie. Jeśli tego nie sprawdzimy błędnie będziemy bilansować dawki pokarmowe.

 

 

Pozdrawiam,

Maciej Piękniewski
Ekspert ds. Aplikacji Technologii – bydło

Cargill